ورم بعد از ایمپلنت پدیدهای است که برای بسیاری از افراد پس از کاشت دندان رخ میدهد و ممکن است ترسناک به نظر برسد. این التهاب معمولا به عملکرد طبیعی بدن در واکنش به جراحی و ورود قطعه ایمپلنت ارتباط دارد. در بیشتر موارد، این حالت چندان طولانی نخواهد بود و ظرف چند روز فروکش میکند. کسانی که مستعد حساسیت هستند، احتمال دارد درجات بیشتری از التهاب را در فک و لثه تجربه کنند. آگاهی از علت بروز و راهکارهای کنترل این مشکل، گام موثری در بهبود راحتتر آن است.
آیا ورم بعد از ایمپلنت دندان طبیعی است؟
بروز پف یا برجستگی در ناحیه جراحی، یک واکنش دفاعی بدن در برابر آسیبی محسوب می شود که طی کاشت ایمپلنت روی لثه و فک صورت می گیرد. در واقع جراح برای قرار دادن پایه ایمپلنت دندان در استخوان، برشی ایجاد می کند و این کار موجب واکنش های التهابی طبیعی می گردد. خون و مایع بافتی به صورت موقت در منطقه جراحی جمع می شوند و کنترل این مرحله از سوی بدن، به عنوان روندی ترمیمی در نظر گرفته می شود.
در بیشتر موارد، تورم طی ۲۴ ساعت اول شدت کمی دارد و از روز دوم افزایش می یابد. گاهی قرمزی، کبودی و حساسیت در اطراف فک و گونه دیده می شود که جای نگرانی نیست؛ زیرا آنچه مشاهده می کنید، اغلب پس از هفت تا ده روز کاهش می یابد. با این حال نباید علائمی مانند دمای بدن بالا، خروج چرک یا درد بیش از حد نادیده گرفته شود. چنین علامت هایی احتمالا از وجود عفونت یا اختلال در روند جوش خوردن استخوان حکایت دارد. برای بررسی سلامت کاشت، مراجعه به دندانپزشک، تصمیم بهتری خواهد بود.
برای اطلاعات بیشتر و مشاوره با دکتر سامه کشاورزیان یکی از بهترین دندانپزشکان نمونه در منطقه پاسداران با شماره های زیر در ارتباط باشید:
دلایل اصلی ورم کردن لثه و صورت بعد از کاشت ایمپلنت
علت های گوناگونی در میزان التهاب و تورم پس از ایمپلنت نقش دارند، که در ادامه به مهم ترین موارد اشاره می شود:
- واکنش طبیعی بدن
هنگامی که پایه ایمپلنت در فک قرار داده می شود، سلول های ایمنی بدن تلاش می کنند بافت جراحی شده را ترمیم و از ورود میکروب جلوگیری کنند. تجمع مایع و گلبول های سفید در محل کاشت باعث افزایش حجم بافت نرم (لثه و حتی گونه) خواهد شد. - عفونت احتمالی
اگر بهداشت دهان و دندان نادیده گرفته شود یا باکتری های مهاجم به ناحیه کاشته شده وارد شوند، التهاب خطرناک در اطراف ایمپلنت شکل می گیرد. این نوع ورم غالبا همراه چرک، تب یا بوی ناخوشایند دهان خواهد بود و نیازمند تشخیص و مداخله جدی دندانپزشک است. - تنش مکانیکی و خطاهای جراحی
در زمان کاشت، استخوان و بافت لثه تحت فشار قرار می گیرند. گاهی یک اندازه گیری نادرست یا فشار زیاد حین جراحی، ورم شدیدتری در پی دارد. در افراد مسن، بافت نرم، مقاومت کمتری دارد و ممکن است متورم تر شود. - حساسیت به مواد کاشت
برخی بیماران به جنس خاصی از پایه یا روکش حساسیت نشان می دهند. این واکنش می تواند خود را با پف و قرمزی در محدوده فک نشان دهد. مراجعه به دندانپزشک و ارزیابی حساسیت، لازم به نظر می رسد. - عادت های ناسالم
دخانیات یا مصرف نوشیدنی های گازدار و داغ در اوایل دوران نقاهت، التهاب جدی را به همراه خواهند داشت. همچنین استرس و کم خوابی هم در تشدید پف پس از ایمپلنت بی اثر نیستند.
روش های موثر برای کاهش و درمان سریع ورم بعد از ایمپلنت
مسیر کنترل و تسکین پف پس از کاشت ایمپلنت، به چند اقدام ساده و در عین حال مفید محدود نمی شود؛ بلکه رعایت یکسری اصول مراقبتی بسیار موثر است:
- استفاده از کمپرس سرد در ۷۲ ساعت نخست
کمپرس سرد به مدت ۲۰ دقیقه روی گونه یا فک قرار داده شود و سپس حدود ۲۰ دقیقه کنار گذاشته شود. این روند بهتر است تا سه روز نخست تکرار شود و شدت ورم را کم می کند. پس از سپری شدن تورم حاد، کمپرس گرم مفید است و جریان خون را در منطقه بیشتر می کند. اما توجه داشته باشید که ترکیب گرما و سرما در سه روز اول هم زمان انجام نشود. - صرف مایعات کافی و تغذیه مناسب
غذاهای نیمه جامد، سوپ ولرم و مصرف آب در کنترل التهاب موثر است. استفاده از سبزیجات و میوه ها و موادی که سرشار از ویتامین ث هستند، روند ترمیم را راحت تر می کنند. همچنین پرهیز از خوراکی های سفت و ترد، احتمال وارد کردن ضربه به محدوده جراحی را کم می کند. - استراحت و کاهش تحرک شدید
فعالیت های سنگین ورزشی، خم و راست شدن مداوم و حمل اشیای سنگین، فشار روی فک را افزایش می دهد و جریان گردش خون را در مناطق دچار التهاب مختل می کند. توصیه می شود طی چند روز اول دوران نقاهت، بدن آرام باشد و سر کمی بالاتر از سطح تشک قرار بگیرد. - رعایت بهداشت دهان
دهانشویه حاوی مواد ضد باکتری و استفاده ملایم از مسواک روی دندان های اطراف ایمپلنت، از تجمع میکروب در محل بخیه جلوگیری می کند. البته تماس مستقیم مسواک روی بخیه ها توصیه نمی شود، ولی پاک سازی نرم لثه و دندان ها، ضروری است. - مصرف به موقع داروهای ضدالتهاب
پزشکان معمولا آنتی بیوتیک و قرص های ضد التهاب را توصیه می کنند. مصرف به موقع باعث جلوگیری از عفونت شدید و رفع ورم احتمالی می شود. بهتر است بدون دستور دندانپزشک، مصرف هیچ دارویی خودسرانه شروع نشود. - کمک از مشاوره تخصصی
در صورتی که ورم، بیش از حد طبیعی طول بکشد یا احساس درد عمیق و ضربان دار در فک داشته باشید، مراجعه دوباره به متخصص ضروری است. ممکن است علت اصلی عفونت پنهان یا باقی ماندن خرده های غذا در زیر بافت لثه باشد.
بیشتر بدانید: ایمپلنت دندان چقدر طول می کشد ؟
عواقب عدم توجه و درمان ورم غیر طبیعی و طولانی مدت بعد از ایمپلنت
گاهی عادت داریم درد و ناراحتی را نادیده بگیریم و امیدوار باشیم خودبه خود برطرف شود. این نگاه در موضوع ایمپلنت چندان درست نیست. اگر تصور می کنید ورم، فراتر از معمول است و پس از ده روز همچنان شدت اولیه را دارد، بعضی خطرهای جدی ممکن است پیش بیایند:
- پیشرفت عفونت
اگر عفونت ایجاد شده ولی درمان به موقع انجام نشود، احتمال بروز آبسه یا گسترش باکتری در سرتاسر استخوان فک و حتی بافت اطراف وجود دارد. این مسئله گاهی باعث لق شدن ایمپلنت، درد شدید یا تحلیل استخوان خواهد شد. - شکست فرایند کاشت
ورم طولانی که به دلیل جابه جایی پایه در استخوان یا بالا رفتن فشار داخلی بافت شکل می گیرد، می تواند به اختلال در جوش خوردن ایمپلنت منجر شود. در این حالت، ممکن است جراح مجبور شود ایمپلنت را خارج کند و کاشت را مجدد انجام دهد. - تاثیر منفی بر زندگی روزمره
مادامی که درد و پف فروکش نکند، غذا خوردن، صحبت کردن و حتی استراحت خوشایند نخواهد بود. ادامه یافتن این وضعیت بر اعتماد به نفس شخص هم تأثیر دارد و حس ناخوشایندی در روابط اجتماعی پدید می آورد. - هزینه های جانبی بیشتر
در صورت تعلل در درمان، احتمال نیاز به جراحی ترمیمی، تصویربرداری مکرر و مصرف داروهای اضافی می رود. هر کدام از این موارد زمان و هزینه متفاوتی می طلبد که برای بیمار مطلوب نخواهد بود.
بنابراین، در صورت مشاهده ورم شدید یا علائم خطرناک، مراجعه سریع به پزشک متخصص یا کلینیک معتبر، گزینه ای عاقلانه است.
پرسش های متداول ورم بعد ایمپلنت
تورم معمولا در اکثر افراد مشاهده می شود و روند ترمیم بدن را نشان می دهد. با این حال، شدت آن می تواند کم یا زیاد باشد. هر شخص واکنش متفاوتی به کاشت نشان می دهد.
مراقبت درست از دهان، شستشوی ملایم اطراف دندان کاشته شده، مصرف داروهای تجویزی، پرهیز از غذاهای محرک و مراجعه به موقع به دندانپزشک کمکی بزرگ در جلوگیری از عفونت است.
در روزهای اول، خوردن خوراکی های داغ یا فوق العاده سرد ممکن است التهاب را تشدید کند. غذای ولرم یا خنک مطلوب تر است و باعث آرامش بدن خواهد شد.
کبودی محدود اغلب در نتیجه خونریزی زیر بافتی شکل می گیرد و معمولا جای نگرانی نیست. با این حال، هر نشانه شدید یا ماندگار را باید به اطلاع دندانپزشک رساند تا احتمال عفونت یا اختلال دیگر بررسی شود.
نتیجه گیری
تورم بعد از ایمپلنت بخشی از فرآیند ترمیم است و معمولا هفت تا ده روز ادامه دارد. البته نوسان آن در افراد گوناگون تفاوت دارد. هرچه بهداشت دهان بهتر رعایت شود و توصیه های پزشکی از روز نخست جدی گرفته شود، التهاب سریع تر برطرف خواهد شد.
دوره نقاهت را با کمپرس سرد، استراحت کافی، خوراکی های ملایم و مصرف مرتب داروها پشت سر بگذارید تا روند جوش خوردن استخوان، به شکل مطلوب سپری شود. اگر ملاحظه کردید ورم همچنان غیرعادی است و نشانه هایی از عفونت یا درد شدید پدیدار شده، دندانپزشک گزینه مناسبی برای تشخیص درست خواهد بود.
